W okresie ogłoszenia stanu wojennego staliśmy się ofiarami i dzisiaj nie wspominam stanu wojennego po to, ażeby teraz za wszelką cenę szukać winowajcòw, chociaż powinni oni ponieść odpowiedzialność karną za popełnione zbrodnie komunistyczne. Dzisiaj nie mają oni odwagi wystąpić publicznie i przeprosić polskie społeczeństwo za wyrządzone krzywdy, cierpienia fizyczne i moralne, ktòre doprowadzały do tragedi osobistych i rodzinnych. Ja czuję się moralnie winnym, że nie byłem w służbie polskiego narodu i za to przepraszam polskie społeczeństwo.

Byłem z siebie zadowolony, ale przez myśl mi nie przeszło, że celem tego spotkania było „opracowanie” mnie jako kandydata na TW... O tym dowiedziałem się dopiero teraz, w 26 lat później. Wtedy myślałem tylko, że SB chce się czegokolwiek dowiedzieć o moich kontaktach.

Program zakładał, że godzinę przed manifestacją nadamy specjalną audycję na częstotliwości milicyjnej, zawierającą apel do milicjantów tłumaczący przyczyny wyjścia na ulice i wzywający do nieużywania przemocy. Jakkolwiek nie wierzyliśmy w skuteczność tego apelu, zawsze warto psychicznie nieco zmiękczyć przeciwnika. W audycji zapowiadaliśmy też, że za chwilę uruchomimy na pasmach milicyjnych zagłuszarki w wielu punktach miasta.