Zamiast się więc nabzdyczać niemożebnie przed kamerami TV, Pan Poseł Stefan Niesiołowski, powinien zasięgnąć języka u swych kolegów partyjnych, kto to zacz był ten "Bokassa"? Dlaczego akurat "Bokassa"? Skąd w pierwszym roku z okładem taka niska ocena rzeczonego "Bokassy" przez grono najbliższych współpracowników w NSZZ "Solidarność"? A także należałoby zapytać dlaczego to właśnie "Bokassa" robił takie oszałamiające wrażenie na zagranicznych dziennikarzach, i w konsekwencji na zagranicznej opinii publicznej? Czy przy znanej (w kręgu zaufanych) niemożliwości do pracy zespołowej samego "Bokassy", nie był to jakiś nadludzki wysiłek otoczenia "Bokassy"

Tak jak to twierdzi np. profesor Uniwersytetu w Bremie i Uniwersytetu Stefana Kardynała Wyszyńskiego w Warszawie - Zdzisław Krasnodębski - premier Donald Tusk nie nadaje się zupełnie na zajmowane przezeń naczelne stanowisko rządowe. Jest to prawda znana od kilku lat dla co najmniej 1/3 aktywnych politycznie i społecznie Polaków. Gorzej jednak: premier Donald Tusk, niczym sympatyczny skądinąd Jaś Fasola, nie powinien - najlepiej - wypowiadać się publicznie. Przynosi Polsce wstyd.

Gdy nawet w programie Moniki Olejnik (w dn. 9 czerwca 2008 r.), były Prezydent Lech Wałęsa został przyłapany na nieścisłościach (co innego mówił niegdyś koleżance Olejnik, redaktor Kublik z "Gazety Wyborczej", a co innego teraz zdumionej Olejnik) - pomyślałem sobie, że czas już przyszedł, aby cała Polska miała szanse na poznanie całej prawdy.

Gdyby Miodowicz czytał "Archiwum Mitrochina", to by wiedział, że w okresie powojennym sowieckie służby wywiadowcze KGB i GRU zwerbowały i/lub umieściły z sukcesem, niewykrytych do czasów dotarcia i analizy "Archiwum Mitrochina" do Wielkiej Brytanii (w latach 90.), w samej Fracji - około 300 a we Włoszech - nawet więcej bo 400 swoich tajnych współpracowników. Byli oni ulokowani przeważnie w kluczowych miejscach administracji obu krajów.

Obecnie krąży w Internecie nagranie byłego oficera komunistycznej Służby Bezpieczeństwa, w którym mówi on Krzysztofowi Wyszkowskiemu, że tajny współpracownik "Bolek" i Lech Wałęsa to ta sama osoba.

Czy nie jest po prostu tak, iż wspólna inicjatywa biznesowa, popularnie zwana przez lud polski: "Der Dziennik" nie usiłuje - wielce nieudolnie - wspomóc naszą (?) Partię Obłędu w jej nienawistnej walce z urzędującym, legalnie wybranym Prezydentem R.P., w ramach wspólnoty interesów kremlowsko-berlińskich?

Minister Sikorski antycypując powstanie "federalnego", unijnego ministerstwa spraw zagranicznych, mówi w nim o wydelegowaniu 30-40 "naszych dyplomatów" do pracy w takim wspólnym MSZ. Nie mówi natomiast wcale, albo raczej niewiele o współpracy z legalnie wybranym Prezydentem RP. Swoim przełożonym.

"Polski urzędnik, któremu nadano pseudonim PROFESOR jest innym jeszcze przykładem mrocznego świata, w którym działał Siergiej. [Tretiakow powiedział:] "Dla nas, Polska miała duże znaczenie, ze względu na swoją historię i bliskie stosunki z byłym Związkiem Sowieckim". W okresie 1940-1990 Polska była jednym z komunistycznych państw, ale to się zmieniło, kiedy Ruch "Solidarności", kierowany przez Lecha Wałęsę, wyzwolił Polskę z rządów Kremla. Polacy jednak nie wyrzucili komunistów ze swoich instytucji rządowych. W rzeczywistości, Aleksander Kwaśniewski, były przywódca komunistyczny, pokonał w wyborach Wałęsę w 1995 r. stając się Prezydentem Polski.

Wojciech Wasiutyński zamieścił w warszawskim dzienniku "ABC" z dn. 3 września 1933 r. w swym głośnym artykule zatytułowanym "Zgłaszam projekt" - właśnie projekt działania instytucji zabezpieczającej społecznie jednostkę, poprzez ubezpieczyciela, jakim jest istniejąca przecież wówczas, jak i teraz powszechnie rodzina. W istocie "projekt" ów opisywał instytucję, która i tak już masowo i skutecznie działała od tysiącleci i każdy ją znał.

I pomyśleć, że to wszystko ma się dokonać stopniowo (ale dość prędko) wiosną-latem 2008 r., gdy okaże się, że nie można zabrać Abonamentu, sprywatyzować mediów publicznych, takoż - nic nie można znaleźć na poprzednią ekipę.