Gdy w 1988 roku komuniści zaczęli realizować scenariusz „okrągłego stołu”, nie wszystko było domknięte na ostatni guzik. Czas reform - nawet tych inspirowanych przez aparat państwowy - to okres społecznego zawirowania. Uwolnione siły polityczne i społeczne mogły się wyrwać spod kontroli, przyszłość była niepewna, rzeczywistość III RP dopiero nabierała kształtu, a naród oczekiwał jakiejś formy zadośćuczynienia za lata skrytobójczych morderstw, poniewierki i pognębienia.