SĘDZIOWIE - FUNKCJONARIUSZE I PRACOWNICY SB I INNYCH SŁUŻB W STANIE SPOCZYNKU
TADEUSZ ADAMSKI, syn Michała, urodzony 16 lipca 1925 r. w Kuśniu, zamieszkały w Sieradzu, oświadczył, że pełnił służbę w organach bezpieczeństwa państwa - Służbie Więziennej - od dnia 1 kwietnia 1947 r. do dnia 21 września 1947 r. w charakterze strażnika w więzieniu w Sieradzu.
BARBARA BŁACHOWSKA, córka Józefa, urodzona 5 grudnia 1924 roku w Łowiczu, zamieszkała w Warszawie, oświadczyła, że pracowała w organach bezpieczeństwa państwa - Powiatowych Urzędach Bezpieczeństwa Publicznego w Łowiczu i Radomsku - od dnia 16 kwietnia 1945 r. do sierpnia 1949 roku w charakterze maszynistki-sekretarki.
MIECZYSŁAW GAWRON, uznany 9 września 2004 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny Wydział V Lustracyjny w Warszawie.
WŁADYSŁAW GRĘDZIŃSKI, syn Antoniego, urodzony 19 kwietnia 1927 roku w Przasnyszu, zamieszkały w Warszawie, oświadczył, że pełnił służbę w organach bezpieczeństwa państwa - Powiatowym Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego w Przasnyszu - od dnia 2 sierpnia 1945 r. do dnia 10 stycznia 1946 r. w charakterze wartownika.
ANNA KRASNOPOLSKA, córka Jana, urodzona 25 kwietnia 1926 r. w Ciechanowie, zamieszkała w Gdańsku, oświadczyła, że pracowała w organach bezpieczeństwa państwa - Milicji Obywatelskiej - od dnia 4 kwietnia 1945 do dnia 3 listopada 1945 r. w Wydziale Ruchu Drogowego Komendy MO dla m.st. Warszawy.
BOLESŁAW LESZCZYK, uznany 9 września 2004 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny Wydział V Lustracyjny w Warszawie.
ZBIGNIEW MIESZKOWSKI, uznany za kłamcę lustracyjnego w pierwszej instancji, 10 listopada 2004 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie działając jako odwoławczy utrzymał w mocy poprzednie orzeczenie.
MARIA ORZECHOWSKA, 3 marca 2005 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie uznał, iż sędzia w st. spoczynku złożyła zgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne, działając w usprawiedliwionym błędzie co do faktu pracy w organach bezpieczeństwa państwa.
ZDZISŁAWA PIOTROWSKA, córka Franciszka, urodzona 26 stycznia 1925 r. w Aleksandrowie Kujawskim, zamieszkała w Toruniu, oświadczyła, że pracowała w organach bezpieczeństwa państwa - Milicji Obywatelskiej - od marca 1945 r. do listopada 1948 r. w charakterze maszynistki w Komendzie Miasta MO w Toruniu.
BOLESŁAW PLUTA, syn Józefa, urodzony 21 lutego 1917 r. w Wodzicznej, zamieszkały w Gdyni, oświadczył, że pełnił służbę w organach bezpieczeństwa państwa - Milicji Obywatelskiej - od czerwca 1945 r. do listopada 1946 r. w charakterze zastępcy komendanta Posterunku nr 2 MO w Lęborku.
ALICJA RASMUSSEN, uznana 7 kwietnia 2004 roku za kłamcę lustracyjnego w pierwszej instancji, 10 listopada 2004 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie działając jako odwoławczy utrzymał w mocy poprzednie orzeczenie.
HELENA SANECKA, córka Franciszka, urodzona 20 października 1922 r. w Długokątach, zamieszkała w Warszawie, oświadczyła, że pracowała w organach bezpieczeństwa państwa - Powiatowym oraz Miejskim Urzędach Bezpieczeństwa Publicznego w Pruszkowie - od dnia 2 marca 1945 r. do dnia 15 grudnia 1945 r. w charakterze maszynistki, biuralistki i buchaltera.
HENRYK STĘPIEŃ, uznany 18 stycznia 2005 roku za kłamcę lustracyjnego w pierwszej instancji przez Sąd Apelacyjny w Warszawie.
LUCYNA ŚNICHOTA, córka Adama, urodzona 31 marca 1935 r. w Wołowem, zamieszkała w Słupsku, oświadczyła, że pełniła służbę w organach bezpieczeństwa państwa - Służbie Bezpieczeństwa Ministerstwa Spraw Wewnętrznych - od dnia 1 października 1960 r. do dnia 31 sierpnia 1961 r. w charakterze funkcjonariusza Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej we Wrocławiu.
JÓZEF WILGA, uznany dniu 29 października 2003 r za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie V Wydział Lustracyjny, 25 marca 2004 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie Wydział V Lustracyjny orzekając w postępowaniu odwoławczym utrzymał w mocy orzeczenie, 1 marca 2005 Sąd Apelacyjny w Warszawie utrzymał w mocy orzeczenie sądu pierwszej instancji stwierdzające, 15 grudnia 2004 roku Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną.
JADWIGA ZIARNO, 16 marca 2005 Sąd Apelacyjny w Warszawie stwierdził, że prokurator w stanie spoczynku złożyła zgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne działając w usprawiedliwionym błędzie, czyli nie wiedziała, że trzeba było się przyznać.
