Cenny donosiciel w środowisku krakowskiego SKS, później „niezależny wydawca” z nadania SB. Za donoszenie na RMP, krakowski SKS, w tym na Roberta Karczmarka, Bogusława Sonika i innych w III RP został biznesmenem z prawem do gescheftów ale noga się podwinęła i stracił wszystko, oprócz dobrego imienia; przymuszony przez środowisko „Wybiórczej” idzie w zaparte. Zaczynał jako młodszy inspektor w sekcji kryminalnej Wydziału Dochodzeniowo-Śledczego KWMO w Tarnowie (1976), wkrótce oddelegowany na ważniejszy odcinek (1977) . TW „Monika” był czołowym wydawcą nielegalnych książek i czasopism w Małopolsce (1978 do 1989); pod kontrolą SB wypuszczał od 70 do 80 proc. drugoobiegowych wydawnictw na południu Polski. Był członkiem kierownictwa Funduszu Wydawnictw Niezależnych, który rozdzielał pieniądze przychodzące z Zachodu, agent nie mógł przecież zostać bez środków do życia a bezpieka płaciła kiepsko, a tak sama mogła się jeszcze przy nim pożywić. SB musiało się bardzo bawić czytając donosy „Moniki” na „Ketmana” i vice versa. „Monika” poderwał autorytet Andrzeja Mietkowskiego by odsunąć go od poligrafii SKS i sam ją przejął w 1980 roku; wówczas Krakowska Oficyna Studentów przekształciła się w Wydawnictwo KOS, a w 1982 w Oficynę Literacką.